Srpska crkvena elita u SZ i RC ložama 18. veka

3.000 рсд

NASLOV: SRPSKA CRKVENA ELITA U MASONSKIM I ROZENKROJCERSKIM LOŽAMA 18. VEKA sa posebnim osvrtom na srpsko-rumunske masonske odnose i ulogu Srba Masona u Srpskom narodnom preporodu
AUTOR: Branko D. Rogošić
DATUM IZDAVANJA: mart 2023
ISBN: 978-86-81582-13-8
OBIM I POVEZ: 272 strana, meki povez

NE SAMO MASONI, VEĆ I ROZENKROJCERI?? SRPSKI EPISKOPI SU, UZ POMOĆ INOSTRANE BRAĆE IZ LOŽA, POKRENULI SRPSKI NARODNI PREPOROD – RED JE DA TO NAJZAD SAZNAMO I OBELODANIMO !!!

Srbi su sredinom XVIII veka bili narod sa veoma neizvesnom budućnošću. Matica je grcala pod turskim zulimima, jedan deo se iselio u carsku Rusiju, gde je već za par decenija asimilovan, a u više seoba dobar deo stanovništva je izbegao u Austriju, gde je često, da bi preživeo ili napredovao u vojničkoj službi – prelazio na katoličanstvo i gubio deo nacionalnosg identiteta. Pretio je nestanak, ili lagana ali sigurna asimilacija, poput one koja se desila Cincarima i nekim drugim nesrećnim narodima.

Onda se pojavljuje svetlo na kraju tunela, u eri jozefinizma i prosvetiteljstva koje je dotaklo i napaćeni srpski narod. Dositej i par drugih učenih ljudi rade na prosvećivanju, apeluju da se otvaraju škole i da se narodni jezik primeni u književnosti. Srbima je na ruku išla i austrijska politika širenja na istok i jug, a posebno Laudonovo oslobađanje Beograda od Turaka 1789. godine. U takvom istorijskom okruženju počeo se rađati jedan novi duh, koji je davao nadu da će Srbija ponovo biti slobodna i nezavisna, pa taj duhovni pokret nazivamo Srpskim narodnim preporodim, koji je svoj vrhunac dostigao u Prvom srpskom ustanku, kada su Karađorđevi ustanici oslobodili deo Srbije i pokazali da je moguće izvojevati slobodu sopstvenim snagama, iako se znalo da će put do konačne nezavisnosti i oslobođenja svih srpskih krajeva biti dug.

Out of stock

Categories: ,

Description

Na stvaranju preduslova za srpsko oslobođenje i ujedinjenje je predano godinama radila šačica Masona. Da, šačica – ali elitna, odlično povezana, dobro pozicionirana u austrijskom državnom sistemu (vojska, administracija, crkva). Znali smo da su u Masoneriju ulazili i najviši velikodostojnici SPC, od kojih je jedan, Stefan Stratimirović, postao i mitropolit. No, nismo do izlaska ove knjige znali da je nekoliko njih pripadalo i Rozenkrojcerskom Redu, što baca drugačije svetlo na ceo proces stvaranja Srpskog nacionalnog poreporoda, posebno imajući u vidu da je vrh Rozenkroijcera i Iluminata bio u najvišim strukturama austrijske i mađarske vlasti.

U takvoj situaciji odlučeno je da se održi veliki srpski sabor, u tada najvećem srpskom gradu (misli se na broj Srba stanovnika) – Temišvaru, gde će Srbi, po austrijskoj preporuci, tražiti da se oformi SRPSKI BANAT, kao zasebna autonomna teritorija otcepljena od Mađarske, koja će biti pod direktnom vlašću Beča, sa idejom da se odatle krene u oslobađanje Srbije od Turaka, te da se nakon ispunjenja tog cilja stvori Srpska kraljevina slična onoj koju su imali Mađari, a sve to pod Habzburškom krunom. Naravno, Mađarima se ovaj projekat nimalo nije svideo, i preko svojih agenata i/ili poslušnika, među kojima je bilo i Srba iz plemićko-spahijske grupacije, počinju da rade na osujećenju ovog plana, u čemu se posebno “istakao” Sava Tekelija, ostrašćeni “mađaron”, koga na žalost danas slavimo, ne znajući za sve njegove političke “grehe”, ali i psihičke probleme moje je imao, što se sve da shvatiti i samim čitanjem njegovih memoara, a kamoli proučavanjem njegovog života i čitanjem naučnih rasprava o istoriji Srba XVIII veka.

Pored Srba episkopa, ključnu ulogu je imao SRPSKI ROBESPJER, pravnik, sudija, sekretar carske komore Jakov pl. Sečanac, Slobodni Zidar član više loža na teritoriji današnje Mađarske i Slovačke. On je, kao i mitropolit Stratimirović (takođe Mason, ali ne i rozenkrojcer kao drugi episkopi), bio i saradnik Masona i Iluminata Ignjata Martinovića u čuvenoj Jakobinskoj zaveri, koja je trebala da bude nastavak onoga što je započeto Francuskom buržoaskom revolucijom.

Da bi sve lakše shvatili, u knjizi se nalaze i biografije svih Srba Masona na tlu današnje Rumunije, sa popisom loža, kako masonskih, tako i rozenkrojcerskih, što će olakšati shvatanje sinhronizovanog patriotskog delovanja ovih hrabrih Srba Slobodnih Zidara.

Na osnovu masonske građe danas možemo da shvatimo zašto je na Temišvarskom saboru izabran mladi Stratimirović (imao tada svega 32 godine), a ne najiskusniji, najučeniji, najslobodoumniji i u Beču najcenjeniji episkop Petar Petrović, Mason i Rozenkrojcer, čiji lik krasi naslovnu stranu ove knjige, koja će nam pokazati koliko ne znamo o sopstvenoj prošlosti, i koliko bi nam razumevanje prošlosti pomoglo danas, u donošenju izuzetno teških političkih odluka sa dalekosežnim posledicama za Srbiju i srpski narod.